تفاوت کمک‌فنرهای حساس به سرعت و حساس به موقعیت

میرایی حساس به سرعت در این فناوری، هرچه سرعت حرکت پیستون کمک‌فنر بیشتر شود، نیروی میرایی نیز افزایش می‌یابد. نتیجه این است که کمک‌فنر: - در سرعت‌های پایین، سواری نرم و راحتی فراهم می‌کند. - در سرعت‌های بالاتر، کنترل و اطمینان بیشتری به راننده می‌دهد. - هنگام عبور از جاده‌های موج‌دار یا دست‌اندازها، انتقال حرکت و ضربه به اتاق خودرو را کاهش می‌دهد. کمک‌فنرهای OME Nitrocharger و MT64 برای ارائهٔ چنین عملکردی در سرعت‌های کم و زیاد تنظیم شده‌اند. میرایی حساس به موقعیت این نوع میرایی بیشتر در خودروهای مسابقات آفرود دیده می‌شود. مقدار میرایی بر اساس موقعیت پیستون در طول کورس کمک‌فنر تغییر می‌کند. محدودهٔ حرکت به سه بخش تقسیم می‌شود: 1. ناحیهٔ سواری (Ride Zone): محدوده‌ای که پیستون در شرایط عادی بیشتر زمان خود را در آن می‌گذراند. این قسمت نرم‌تر است و ناهمواری‌های ریز و موج‌های جاده را جذب می‌کند. 2. ناحیهٔ انتهای فشردگی (Bottom-out Zone): زمانی که کمک‌فنر تا نزدیک کوتاه‌ترین حالت خود فشرده می‌شود. 3. ناحیهٔ انتهای بازشدگی (Top-out Zone): زمانی که کمک‌فنر در مرحلهٔ بازگشت، به بیشترین طول خود نزدیک می‌شود. در دو ناحیهٔ انتهایی، نیروی میرایی افزایش می‌یابد تا: - غلتش بدنه کاهش پیدا کند. - از کوبیدن کمک‌فنر در انتهای فشردگی جلوگیری شود. - از بازشدن ضربه‌ای و رسیدن شدید به انتهای کورس جلوگیری شود. - در ناحیهٔ عادی سواری، پیستون آزادانه‌تر حرکت کند و راحتی بیشتری فراهم شود.